The Night Cry (1926)

De actualiteit van de zwijgende film. Een blogtekst van Peter Bosma.

Silent Rin Tin Tin Speaks Again!

Honden kunnen beroemde filmhelden worden. Rin Tin Tin is een van de eersten en een van de meest populairste. In de periode van de zwijgende film werden meer dan een dozijn films gemaakt met Rin Tin Tin (zie
THE NIGHT CRY (1926) werd de basis voor een theatraal filmconcert, uitgevoerd door Yvo Verschoor (piano) en Anton Groothuis (verteller), in het seizoen 2006-2007, met latere hernemingen in een succesvolle tournee, waaronder Oerol 2008.
‘Rin Tin Tin: The Night Cry’ biedt een heerlijk eenvoudige plot, met een aantal overzichtelijke verhaallijnen, zoals het gegeven dat Rin Tin Tin ten onrechte beschuldigd wordt van het doodbijten van schapen, en dat de baby van zijn baas ontvoerd wordt door een reuzen-condor en dat er een enge schurk rond het huis sluipt met boze bedoelingen en die natuurlijk overmeesterd wordt door de dappere hond.
Verteller Groothuis kruipt in de huid van Rin Tin Tin en van de mensen om hem heen. Een aanstekelijke voorstelling, geschikt voor jong en oud.
Voor een fragment uit de voorstelling zie
Voor informatie over pianist Yvo Verschoor, zie
Meer theatrale filmconcerten van Yvo Verschoor en Anton Groothuis:
The Night Cry
VS 1926 (7 reels)
Regie Herman C. Raymaker. Produced by Warner Brothers.
Met: Rin Tin Tin (himself), John Harron (John Martin), June Marlowe (Helen Martin), Mary Louise Miller (Baby Louise), Gayne Whitman (Bart Hawkins), Heinie Conklin (Aitkens).

Zie ook:

Filmbespreking op de website Silents Are Golden:
Recensies in de Amerikaanse filmbladen in de jaren ‘20:
PHOTOPLAY (June, 1926): “You need not be a dog fancier to enjoy Rin Tin Tin in his latest and finest vehicle. Rinty's histrionic efforts will keep you amused and make you marvel. It is plainly seen that the story has been built around the personality of this wonder dog. Rin, a victim of circumstantial evidence, outclasses his good name, saves his master's baby and kills the real enemy of the sheep fold. Excellent for the kiddies.”
PICTURE PLAY (July, 1926): "The Night Cry," with that incomparable actor, Rin-Tin-Tin, is another not-so-good story, depending on its leading character. Rin-Tin-Tin is more amazing than ever. I shouldn't be a bit surprised to hear that he was to try "Dr. Jekyll and Mr. Hyde," and it's going to be no time at all before he is photographed in a dressing gown smoking a pipe. He is a far better actor than many of his two-legged brothers. I can't begin to tell you about his new tricks. He is slimly supported by Johnny Harron and June Marlowe. In New York, Rin-Tin-Tin made personal appearances with this picture ­ and if he comes to your town, by all means to see this scholar and gentleman. Go, even if he tries to sell you a complexion cream after the performance. (No, he doesn't really.)”
MOTION PICTURE MAGAZINE (July, 1926): “Here is an out-and-out thriller, one that is somewhat different from the usual plot concerning Tin-Tin-Tin, the he-hound of Hollywood. In one respect it is similar to the original yarn that featured Strongheart. Whereas the latter dog was accused of being a cattle killer, Rinty is accused of being a sheep killer. Naturally, his life is at stake, but after suffering all kinds of abuses, he reveals at the finish that he has been unjustly persecuted. Result? Well, he is honored as a true canine gentleman and scholar. The picture is punctuated with thrills, most of the way ­ and is shot against atmospheric backgrounds. It is capably acted.”
Foto’s & affiches, op fan sites van Rin Tin Tin en van actrice June Marlow:

A letter from location: June Marlowe writes from a northern sheep ranch of amusing experiences during the filming of "The Night Cry"
Gepubliceerd in Picture Play Magazine (May 1926), zie